แต่ก่อนปาล์มเชื่อว่าสบู่ต้นกำเนิดมาจากเมืองจีน<อากงว่างั้น> โดยใช้ไขสัตว์ หรือน้ำมันมะพร้าวเป็นตัวหลัก แล้วส่วนผสมอื่นๆอีกจำไม่ได้ ตอนนั้นก้ไม่อยากจะจำ พูดเป็นภาษาจีน ทำทีเป็นลัง ๆ จะใช้ทีก็เอามีดมาตัดเป็นก้อน ๆ อเนกประสงค์ ใช้ซักผ้า และอาบน้ำ ตอนทำเสร็จใหม่ ๆ ยังใช้ไม่ได้อันตรายต้องทิ้งเอาไว้สักระยะหนึ่ง ไม่รู้กี่อาทิตย์ถึงจะใช้ได้ หมดความทรงจำแค่นี้ ปัจจุบันไม่มีใครทำใช้กันแล้วยุ่งยาก มาซื้อร้านปาล์มหมดเรื่อง :)
มาอ่านชีวจิตก็รู้เพิ่มว่าสบู่มาจากทางแถบยุโรป <อย่างงี้ต้องเรียกอากงมาเถียง>
Soap Warts เป็นต้นไม้ที่พบได้ทั่วไปในแถบยุโรปในอดีต และ Soap Berries แถบทรอปิคัลอเมริกา ขึ้นอยู่ริมแม่น้ำ เมื่อใบจากต้นร่วงลงน้ำจะมีสารชนิดหนึ่งว่า saponin เวลาละลายน้ำจะมีฤทธ์เป็นด่าง ซึ่งช่วยกำจัดสิ่งสกปรกได้ดี
ชาวบาบิโลนรู้จักใช้ขี้เถ้าของพืชช่วยในการทำความสะอาด ซึ่งประกอบไปด้วยเกลือโพแทสเซียมคาร์โบเนต และโซเดียมคาร์บอเนต ที่ทำปฎิกิริยากับน้ำแล้วจะได้สารละลายที่มีฤทธิ์เป็นด่างซึ่งช่วยกำจัดไขมันชำระสิ่งสกปรกได้ดี
คนรุ่นคุณปู่คุณย่าใช้วัสดุธรรมชาติท้องถิ่นในการอาบน้ำ จำพวกน้ำส้มมะขาม น้ำมะกรูดกับขมิ้น และผักปลัง
สบู่เริ่มเข้ามาในรัชกาลที่3-4 ในปี พ.ศ.2443 มีการส่งสบู่ซันไลต์เข้ามาขายในประเทศไทย
