2007/Apr/30

นี่ก็เลยสงกรานต์มาก็นานแล้ว น้าผันว่าไปเที่ยวสงกรานต์ ไปแล้ว ก็ไปลับ ไม่เห็นกลับมา ได้ข่าวว่าแกหนีไปแล้ว โถจะไปไม่ได้ล่ำไม่ลากันเลย <พ่อปาล์มคิดถึง> ไอ้ที่เซ็นอยู่ยังไม่จ่ายตังค์กันเลย มันก้ไม่ได้มากมายอะไรกันหรอก แต่ก้ไม่น้อยนะ :'(
พ่อปาล์มให้อภัยแล้ว ค่อย ๆ มาผ่อนส่งก็ได้ แต่ดูแล้วคนอื่นจะไม่ให้อภัย แกเที่ยวติด และยืมเงินไปทั่ว ทุกทีแกก็จ่ายนะ แม้จะช้าไปบ้าง แต่งวดนี้ แกเล่นเยอะ <การพนันทำให้คนฉิบ...จริง ๆ> ติดเงินหลายหมื่นบาท <แกคงคิดสะละตะดูแล้ว เปิดดีกว่าอยู่ไม่ได้แล้ว>

ร้านชำ กับการเซ็นเป็นของคู่กัน กลางเดือน สิ้นเดือนก็มาจ่ายเงินกันที มันเป็นวงจรอุบาท แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง คนก็รู้จักกันทั้งนั้น ความขี้เกรงใจ ใหม่ ๆ ก้จ่ายดีอยู่หรอก แล้วก็เลื่อนไป ๆ ๆ

ไอ้ประโยคที่มากระซิบกัยพ่อว่า "เฮีย ขอเซ็นหน่อยนะ ไว้หน้าผมหน่อย ญาติมาจากต่างจังหวัด, เพื่อนมาหา" แหมแล้วไง มันเสมอตัว และเสี่ยงต่อการชักดาบ
เชื่อว่าร้านชำ <โชว์ห่วย>ทุกร้านคงจะประสบ ไม่มากก็น้อย และถ้าไม่ปรับตัวกับปัญหาอีกมากมาย ก็คงจะหมดกำลังใจ และสูญพันธ์ไปในที่สุด

Comment

Comment:

Tweet


จริง ๆ ด้วย เวลาทวงตังค์ ครั้งต่อไปจะเดินอ้อม ไม่ผ่านหน้าร้าน
ตอนนี้พ่อปาล์มหยิบหนังสือ "เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน" อ่านไปได้ครี่งเล่มแล้ว ถามว่า จะให้ปาล์มปลงหรอ ?? พ่อว่าให้รู้จักการใช้ชีวิต และว่า "ชีวิต ก้เป็นเช่นนี้แล"
#3 by palm At 2007-05-02 17:17,
อันนี้พูดจากประสบการณ์ที่พ่อแม่เคยทำร้านของชำ (ตอนนี้เลิกนานแล้ว) ต้องใจแข็งไม่ให้เซ็นก็ไม่ให้ทุกคนค่ะ ถึงให้เซ็นไปแล้วโอกาส โดนเบี้ยวหนี้มีสูง แถมเบี้ยวแล้วยังไม่กลับมาอุดหนุนร้านเราด้วย เพราะกลัวโดนทวง เสียทั้งขึ้นทั้งล่อง งั้นก็สู้ยอมเสียต่อเดียวดีกว่า เวลาที่ไม่ให้เซ็นก็แค่เสียลูกค้าไปหนึ่งราย แต่ไม่เสียค่าของที่โดนเซ็นไป

ต้องวางเป็นกฎเหล็กค่ะ "ร้านนี้ไม่เซ็น"
#2 by aoyoyo (203.192.36.66) At 2007-05-02 14:10,
คนแบบนี้มีทั่วไป ลำบากใจเหมือนกันนะบางครั้งปฏิเสธไม่ให้ติดลำบาก

ก็ได้แต่หวังว่าเค้าจะกลับมาใช้อ่ะนะปาล์ม
#1 by lamoon At 2007-04-30 18:16,