นี่ก็เลยสงกรานต์มาก็นานแล้ว น้าผันว่าไปเที่ยวสงกรานต์ ไปแล้ว ก็ไปลับ ไม่เห็นกลับมา ได้ข่าวว่าแกหนีไปแล้ว โถจะไปไม่ได้ล่ำไม่ลากันเลย <พ่อปาล์มคิดถึง> ไอ้ที่เซ็นอยู่ยังไม่จ่ายตังค์กันเลย มันก้ไม่ได้มากมายอะไรกันหรอก แต่ก้ไม่น้อยนะ :'(
พ่อปาล์มให้อภัยแล้ว ค่อย ๆ มาผ่อนส่งก็ได้ แต่ดูแล้วคนอื่นจะไม่ให้อภัย แกเที่ยวติด และยืมเงินไปทั่ว ทุกทีแกก็จ่ายนะ แม้จะช้าไปบ้าง แต่งวดนี้ แกเล่นเยอะ <การพนันทำให้คนฉิบ...จริง ๆ> ติดเงินหลายหมื่นบาท <แกคงคิดสะละตะดูแล้ว เปิดดีกว่าอยู่ไม่ได้แล้ว>
ร้านชำ กับการเซ็นเป็นของคู่กัน กลางเดือน สิ้นเดือนก็มาจ่ายเงินกันที มันเป็นวงจรอุบาท แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง คนก็รู้จักกันทั้งนั้น ความขี้เกรงใจ ใหม่ ๆ ก้จ่ายดีอยู่หรอก แล้วก็เลื่อนไป ๆ ๆ
ไอ้ประโยคที่มากระซิบกัยพ่อว่า "เฮีย ขอเซ็นหน่อยนะ ไว้หน้าผมหน่อย ญาติมาจากต่างจังหวัด, เพื่อนมาหา" แหมแล้วไง มันเสมอตัว และเสี่ยงต่อการชักดาบ
เชื่อว่าร้านชำ <โชว์ห่วย>ทุกร้านคงจะประสบ ไม่มากก็น้อย และถ้าไม่ปรับตัวกับปัญหาอีกมากมาย ก็คงจะหมดกำลังใจ และสูญพันธ์ไปในที่สุด
